piątek, 14 czerwca 2013

Seans LXXXVII „O roku ów kto cię widział… 1983”


Witajcie słuchacze i czytacze.

Dziś wehikuł czasu zabiera nas w rok 1983.



Wydarzenia w Polsce:
4 stycznia – Adam Hanuszkiewicz (Teatr Narodowy) i Gustaw Holoubek (Teatr Dramatyczny) zostali usunięci ze stanowisk dyrektorów teatrów.
10 stycznia – odbyła się premiera filmu Filip z konopi.
13 stycznia – wydalono korespondentkę UPI, R. E. Gruber; spowodowało to wydalenie z USA korespondenta PAP, Stanisława Głąbińskiego.
14 stycznia – Lech Wałęsa podjął próbę powrotu do pracy w Stoczni Gdańskiej. Nie został jednak wpuszczony na teren zakładu.
25 stycznia – rozpoczął się proces twórców Radia Solidarność
30 stycznia – na wezwanie Biura Politycznego KC PZPR. które postanowiło zlikwidować nadto rozdyskutowane ugrupowanie w partii, rozwiązał się krakowski Klub Kultury „Kuźnica”.
2 lutego – prymas Józef Glemp został kardynałem.
12 lutego – prokuratura wojskowa skończyła trzydniowe przesłuchania Lecha Wałęsy jako świadka w sprawie przeciwko Jackowi Kuroniowi i innym członkom Komitetu Samoobrony Społecznej „KOR” (Komitet Obrony Robotników).
15 lutego – powołano Generalną Dyrekcję Budowy Metra Warszawskiego.
21 lutego – premiera filmu „Karate po polsku”.
24 lutego – nowa inscenizacja opery Karola Szymanowskiego „Król Roger” otworzyła uroczystości 150-lecia Teatru Wielkiego w Warszawie.
25 lutego – w Olsztynie ukazało się pierwsze wydanie „Dziennika Pojezierza”.
28 lutego – Główny Urząd Statystyczny podał, że nastąpił dalszy spadek dochodu narodowego o 8% w stosunku do 1982, zaś w stosunku do 1978 - o 25%.
9 marca – przed sądem w Grudziądzu rozpoczął się proces Anny Walentynowicz, oskarżonej o zorganizowanie strajku w Stoczni Gdańskiej.
14 marca – premiera filmu „Epitafium dla Barbary Radziwiłłówny”.
15 marca:
- władze ponowiły oficjalne zaproszenie papieża do złożenia wizyty w ojczyźnie w dniach 16-22 czerwca 1983.
- podwyżka cen kawy, papierosów i benzyny.
16 marca – po porażce 2:3 w rewanżowym meczu z Liverpool F.C., Widzew Łódź awansował do półfinału Pucharu Europy Mistrzów Krajowych.
22 marca – generał Czesław Kiszczak wyraził optymizm w sprawie łagodzenia obostrzeń stanu wojennego.
28 marca – premiera filmu „Austeria”.
30 marca – Anna Walentynowicz została skazana na 15 miesięcy więzienia w zawieszeniu za kontynuowanie działalności związkowej w stanie wojennym.
11 kwietnia – premiera filmu „Wilczyca”.
15 kwietnia – rozpoczęto budowę warszawskiego metra; 12 lat później (w kwietniu 1995) oddano do użytku pierwszy odcinek, zaś po kolejnych 13 latach (w październiku 2008) zakończono całą budowę pierwszej linii.
17 kwietnia – milicja rozbiła niezależne obchody rocznicy powstania w getcie warszawskim.
20 kwietnia:
- prezydent Warszawy zawiesił Związek Artystów Plastyków. Oficjalne uzasadnienie tej decyzji: „za działalność niezgodną ze statutem”.
- w rewanżowym meczu półfinałowym Pucharu Mistrzów Widzew Łódź zremisował z Juventusem 2:2. W pierwszym meczu wygrali Włosi 2:0.
22 kwietnia – utworzenie rezerwatu przyrody Puszcza Mariańska.
24 kwietnia – Józef Pinior został aresztowany we Wrocławiu.
1 maja – pierwszomajowe kontrmanifestacje, m.in. w Krakowie, Gdańsku i w Warszawie.
4 maja – od 13 grudnia 1981 do 31 marca 1983 z powodu naruszenia „praw stanu wojennego” oskarżono 3 tys. osób; 215 przebywało w więzieniach.
10 maja – Rada Państwa zalegalizowała pierwszą federację nowych związków zawodowych (hutników).
14 maja – śmierć 19-letniego maturzysty Grzegorza Przemyka, przesłuchiwanego w komisariacie milicji na Starym Mieście w Warszawie, zbulwersowała opinię publiczną kraju.
16 maja – premiera filmu „Wielki Szu”.
19 maja – Pogrzeb Grzegorza Przemyka stał się największą od ogłoszenia stanu wojennego pokojową demonstracją przeciwko władzy.
28 maja – Sąd Warszawskiego Okręgu Wojskowego skazał zaocznie na karę śmierci Zdzisława Najdera, szefa sekcji polskiej sekcji Radia Wolna Europa w Monachium.
31 maja – został aresztowany seryjny morderca Paweł Tuchlin.
8 czerwca – wizyta prezesa rady nadzorczej koncernu Kruppa, Bertholta Beitza.
16–23 czerwca – miała miejsce II pielgrzymka Jana Pawła II do ojczyzny
17 czerwca – nazajutrz po likwidacji Związku Artystów Plastyków, władze zezwoliły na rejestrację Związku Artystów Rzeźbiarzy.
19 czerwca – uroczysta koronacja obrazów Matki Bożej z Brdowa, Lubaczowa, Stoczka Klasztornego i Zielenic, na Jasnej Górze przez Jana Pawła II.
30 czerwca – po wyprodukowaniu 521 311 sztuk zakończono produkcję polskiego samochodu Syrena.



1 lipca – podwyżka cen skupu produktów rolnych; dewaluacja złotego w stosunku do dolara o 7,8%.
21 lipca – zakończyła działalność WRON, generał Wojciech Jaruzelski został przewodniczącym Komitetu Obrony Kraju i zwierzchnikiem sił zbrojnych.
22 lipca – rozwiązano WRON i zniesiono stan wojenny (od 13 grudnia 1981).
23 lipca – Jerzy Kukuczka i Wojciech Kurtyka jako pierwsi Polacy znaleźli się na Gaszerbrum I (8068 m n.p.m.), należącym do „Korony Himalajów”.
30 lipca – szóstym szlagierem wydawniczym roku stała się powieść Romana Bratnego „Rok w trumnie”, trywialna i brutalna groteska na temat zjawisk stanu wojennego.
8 sierpnia – Ryszard Szparak ustanowił rekord Polski w biegu na 400 m ppł. wynikiem 49,17 s.
19 sierpnia – władze rozwiązały ZLP.
24 sierpnia – władze rozwiązały zarząd polskiego PEN-Clubu i tydzień później ustanowiły zarząd komisaryczny.
25 sierpnia – w Stoczni Gdańskiej odbyło się spotkanie wicepremiera Mieczysława Rakowskiego z pracownikami, w którym brał też udział Lech Wałęsa.
31 sierpnia – w rocznicę porozumień gdańskich, w wielu miejscowościach odbyły się manifestacje; 1472 osoby zatrzymano, 17 z nich aresztowano.
19 września – ukształtował się komitet założycielski z Haliną Auderską na czele, popieranego przez władze nowego ZLP.
1 października – w Warszawie przy murach Starego Miasta na ul. Podwale odsłonięto pomnik Małego Powstańca projektu Jerzego Jarnuszkiewicza.
5 października – Gdańszczanin Lech Wałęsa został uhonorowany Pokojową Nagrodą Nobla.
17 października – premiera filmu „Klakier”.
20 października – Stary Teatr z Krakowa zainaugurował działalność „Teatru Rzeczypospolitej”; publiczność Warszawy oglądała „Wyzwolenie”, głośny spektakl Stanisława Wyspiańskiego, w reżyserii Konrada Swinarskiego wystawiany od 1974 roku.
21 października – wmurowano kamień węgielny pod budowę Instytutu Centrum Zdrowia Matki Polki w Łodzi.
23 października – premiera serialu telewizyjnego „Blisko, coraz bliżej”.
28 października – PRON zwrócił się do Sejmu o przedłużenie ustalonego w amnestii okresu ujawnienia się (do końca roku) osób, których działalność polityczna podlegała zagrożeniu karą z mocy dekretów i stanu wojennego.
1 listopada:
- rozpoczęto starania o beatyfikację kardynała Stefana Wyszyńskiego.
- po 6-miesięcznej przerwie przywrócono reglamentację masła, innych tłuszczów zwierzęcych i margaryny.
4 listopada:
- zjazd „nowego” ZLP: prezesem została Halina Auderska.
- Katowice: odsłonięto Pomnik Harcerzy Września.
12 listopada – premiera „Irydiona” Zygmunta Krasińskiego w Krakowie, Jerzy Trela w roli Masynissy (reżyseria: Mikołaj Grabowski).
22 listopada – Wojciech Jaruzelski ustąpił z funkcji ministra obrony narodowej.
25 listopada – wizyta szefa Komitetu Bezpieczeństwa Państwowego ZSRR, Czebrikowa.
7 grudnia – 8 osób zginęło w wybuchu gazu w bloku mieszkalnym na osiedlu Retkinia w Łodzi.
10 grudnia – Lech Wałęsa otrzymał Pokojową Nagrodę Nobla – nagrodę odebrała żona.
17 grudnia – wieś Lipce została przemianowana na Lipce Reymontowskie.
19 grudnia – Janusz Majewski prezesem Stowarzyszenia Filmowców Polskich, które uniknęło rozwiązania przez władzę. Henryk Szletyński prezesem związku aktorów.
20 grudnia – wojskowe grupy operacyjne, powołane w warunkach stanu wojennego przez WRON, zbadały funkcjonowanie służb publicznych w kraju.
31 grudnia – w 1983, po raz pierwszy od 1979, wzrósł wytworzony dochód narodowy (o 4-5%), ale był on niższy o 20% od dochodu w 1978.



Wydarzenia na świecie:
1 stycznia – Niemcy objęły prezydencję w Radzie Unii Europejskiej.
3 stycznia:
- Apple Computer zaprezentowała komputer biurowy z myszką.
- rozpoczęła się trwająca nieprzerwanie do dzisiaj erupcja wulkanu Kīlauea na Hawajach.
12 stycznia – premiera filmu „Danton”.
16 stycznia – 47 osób zginęło, a 20 zostało rannych w katastrofie tureckiego Boeinga 727 w Ankarze.
17 stycznia – Nigeria wydaliła ponad 2 miliony nielegalnych imigrantów, głównie z Ghany.
19 stycznia:
- w Boliwii został aresztowany nazistowski zbrodniarz wojenny Klaus Barbie.
- premiera mikrokomputera Lisa firmy Apple Computer Inc. - pierwszego komputera osobistego wyposażonego w interfejs graficzny.
20 stycznia:
- na Morzu Śródziemnym zatonął polski drobnicowiec MS Kudowa Zdrój; zginęło 20 marynarzy, 8 uratowano.
- odbyła się prezentacja Fiata Uno.
22 stycznia – szwedzki tenisista Björn Borg zakończył karierę sportową.
23 stycznia – stacja NBC wyemitowała premierowy odcinek serialu „Drużyna A”.
24 stycznia – zapadły wyroki w masowym procesie członków Czerwonych Brygad i morderców Aldo Moro. Główni oskarżeni skazani zostali na dożywocie.
25 stycznia:
- papież Jan Paweł II promulgował nowy Kodeks prawa kanonicznego.
- wystrzelono amerykańsko-europejskiego satelitę IRAS, pierwszego przeznaczonego do badań promieniowania podczerwonego.
26 stycznia:
- start sztucznego satelity IRAS, pierwszego teleskopu do obserwacji astronomicznych w podczerwieni.
- rozpoczęła się sprzedaż arkusza kalkulacyjnego Lotus 1-2-3.
27 stycznia – nastąpiło połączenie obu odcinków budowy kolejowego Tunelu Seikan, między japońskimi wyspami Honsiu i Hokkaido.
4 lutego – Klaus Barbie, zbrodniarz hitlerowski, został wydany Francji przez władze Boliwii.
6 lutego – zbrodniarz hitlerowski z czasów II wojny światowej Klaus Barbie, nazywany „rzeźnikiem z Lyonu”, został przewieziony do więzienia w Lyonie, gdzie oskarżono go o zbrodnie przeciw ludzkości.
10 lutego – 1 osoba zginęła, a 7 zostało rannych w wyniku eksplozji granatu rzuconego przez prawicowego ekstremistę podczas demonstracji izraelskiego lewicowego ruchu pokojowego Pokój Teraz w Jerozolimie.
11 lutego – Ariel Szaron został zmuszony do ustąpienia z funkcji ministra obrony Izraela po obciążeniu go przez komisję pośrednio winą na masakrę w palestyńskich obozach w Libanie.
13 lutego – 64 osoby zginęły w pożarze w kinie Cinema Statuto w Turynie.
16 lutego – w południowej Australii wybuchło ponad 180 pożarów, w których zginęło 75 osób (tzw „środa popielcowa”).
23 lutego – rząd hiszpański znacjonalizował holding prasowy Rumasa.
6 marca – zwycięstwo koalicji CDU/CSU i FDP w wyborach do Bundestagu - Helmut Kohl kanclerzem RFN. Partia Zielonych pierwszy raz dostała się do Bundestagu.
8 marca:
- w przemówieniu do Narodowego Stowarzyszenia Ewangelików Ronald Reagan nazwał ZSRR „imperium zła”.
- do handlu wszedł IBM PC/XT, pierwszy komputer osobisty fabrycznie wyposażony w dysk twardy.
23 marca – w telewizyjnym orędziu do narodu prezydent Stanów Zjednoczonych Ronald Reagan ogłosił amerykański program strategicznej obrony antybalistycznej krajów NATO przed atakiem balistycznym ze strony Związku Radzieckiego (ang. Strategic Defense Initiative - Inicjatywa Obrony Strategicznej).
29 marca:
- Helmut Kohl został zaprzysiężony na kanclerza Niemiec.
- w USA wszedł do handlu pierwszy laptop.
31 marca – trzęsienie ziemi zniszczyło miasto Popayán w Kolumbii.
4 kwietnia – wahadłowiec kosmiczny Challenger wystartował z przylądka Canaveral do swojej pierwszej misji.
6 kwietnia – Juventus F.C. wygrał 2:0 z Widzewem Łódź w pierwszym meczu półfinałowym Pucharu Mistrzów.
11 kwietnia:
- Konstantin Czernienko został przewodniczącym Prezydium Rady Najwyższej ZSRR.
- odbyła się 55. ceremonia wręczenia Oscarów.
15 kwietnia – otwarto Tokyo Disney Resort.
18 kwietnia – dokonano zamachu bombowego na ambasadę amerykańską w Bejrucie. Zginęły 83 osoby, a 130 zostało rannych.
24 kwietnia – w wyborach do izby niższej austriackiego parlamentu federalnego po raz pierwszy od 13 lat Socjaldemokratyczna Partia Austrii nie uzyskała większości głosów ani mandatów; dymisję złożył Bruno Kreisky, zaś jego następcą na stanowisku kanclerza i przewodniczącego partii został Fred Sinowatz, do 1986 r. kierujący mniejszościowym rządem.
25 kwietnia:
- amerykańska sonda kosmiczna Pioneer 10 przekroczyła orbitę Plutona.
- uruchomiono metro w Lille.
- magazyn „Stern” ogłosił odkrycie (jak się później okazało sfałszowanych) pamiętników Adolfa Hitlera.
5 maja – Chaim Herzog został prezydentem Izraela.
11 maja – „dzień narodowego protestu” w Chile – pokojowa demonstracja przeciw reżimowi wojskowemu i na rzecz swobód obywatelskich.
14 maja – na Sycylii wybuchł wulkan Etna.
17 maja – podpisano układ pokojowy pomiędzy Izraelem a Libanem, przewidujący wycofanie wojsk izraelskich z Libanu.
20 maja – w czasopiśmie Science ukazał się artykuł donoszący o odkryciu wirusa HIV.
30 maja – szczyt G7 w Williamsburgu zakończył się wydaniem wspólnego oświadczenia w wspierającego stanowisko USA w negocjacjach rozbrojeniowych.
2 czerwca – w kierunku Wenus została wystrzelona radziecka sonda Wenera 15.
4 czerwca – oficjalną wizytę przyjaźni złożyła w Rumunii partyjno-państwowa delegacja PRL pod przewodnictwem I sekretarza KC PZPR, prezesa Rady Ministrów – gen. armii Wojciecha Jaruzelskiego.
6 czerwca – premiera filmu „Ośmiorniczka”.
9 czerwca – zwycięstwo Partii Konserwatywnej Margaret Thatcher w wyborach do Izby Gmin.
13 czerwca – sonda Pioneer 10 przecięła orbitę Neptuna i symbolicznie opuściła Układ Słoneczny.
16 czerwca:
- Jurij Andropow został Przewodniczącym Rady Najwyższej ZSRR.
- pierwszy komercyjny start europejskiej rakiety Ariane z Gujany Francuskiej.
17 czerwca – włoska policja aresztowała jednego dnia w Neapolu i innych miastach kilkuset członków Camorry.
18 czerwca – Sally Ride została pierwszą Amerykanką w przestrzeni kosmicznej w misji wahadłowca Challenger.
22 czerwca – po raz pierwszy satelita został zdjęty z orbity okołoziemskiej przez wahadłowiec kosmiczny.
24 czerwca – Syria wydaliła szefa OWP Jasira Arafata.




1 lipca – Grecja objęła prezydencję w Radzie Unii Europejskiej.
3 lipca – w Colorado Springs, Amerykanin Calvin Smith ustanowił rekord świata w biegu na 100 m wynikiem 9,93 s.
11 lipca – 119 osób zginęło w katastrofie Boeinga 737 w Ekwadorze.
15 lipca – 8 osób zginęło, 55 zostało rannych w zamachu bombowym przy linii odpraw Turkish Airlines w porcie lotniczym Paryż-Orly, przeprowadzonym przez armeńską organizację terrorystyczną ASALA.
16 lipca – 20 osób zginęło w katastrofie brytyjskiego helikoptera Sikorsky S-61 na Morzu Celtyckim.
21 lipca – na stacji antarktycznej Wostok zanotowano rekordowo niską temperaturę powietrza: -89,2 °C.
22 lipca – Amerykanin Dick Smith jako pierwszy samotnie obleciał kulę ziemską śmigłowcem, co zajęło mu około 11 miesięcy.
23 lipca:
- na Sri Lance wybuchły krwawe zamieszki na tle etnicznym, które stały się początkiem długotrwałej wojny domowej.
- Jerzy Kukuczka i Wojciech Kurtyka jako pierwsi Polacy znaleźli się na Gaszerbrum I (8068 m n.p.m.), należącym do „Korony Himalajów”.
- piloci kanadyjskiego Boeinga 767, nazwanego później szybowcem z Gimli, sprowadzili bezpiecznie maszynę lotem ślizgowym na ziemię, po zgaśnięciu silników na wysokości 8500 metrów.
4 sierpnia:
- Bettino Craxi jako pierwszy socjalista został premierem Włoch.
- Górna Wolta (dziś Burkina Faso): zamach stanu, w wyniku którego prezydentem został Thomas Sankara.
6 sierpnia – pożar hiszpańskiego supertankowca „Castillo De Bellver” w pobliżu Kapsztadu. Statek przełamał się i zatonął, do morza dostało się 250 tys. ton ropy naftowej.
7 sierpnia – w Helsinkach rozpoczęły się I Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce.
8 sierpnia – w wojskowym zamachu stanu został obalony gwatemalski dyktator Efraín Ríos Montt.
21 sierpnia – opozycyjny polityk filipiński Benigno Aquino został zastrzelony na lotnisku w Manili.
28 sierpnia – Menachem Begin ogłosił niespodziewanie zamiar ustąpienia ze stanowiska premiera Izraela.
30 sierpnia – 90 osób zginęło w katastrofie samolotu Tu-134 w Ałma-Acie (Kazachstan).
31 sierpnia – w Koblencji, Amerykanin Edwin Moses ustanowił rekord świata w biegu na 400 m ppł. (47,02 s.)
1 września – zestrzelenie południowokoreańskiego jumbo jeta przez radzieckie samoloty wojskowe.
4 września – w Rieti, Brytyjczyk Steve Ovett ustanowił rekord świata w biegu na 1500 m wynikiem 3.30,77 s.
6 września – ZSRR przyznał się do zestrzelania koreańskiego samolotu z 269 osobami na pokładzie.
9 września – przyjęto dokument końcowy KBWE.
15 września – Menachem Begin zrezygnował z funkcji premiera Izraela.
16 września – Arnold Schwarzenegger otrzymał obywatelstwo amerykańskie.
17 września – Vanessa Williams została pierwszą czarnoskórą Miss USA.
19 września – Saint Kitts i Nevis uzyskało niepodległość (od Wielkiej Brytanii).
23 września:
- Saint Kitts i Nevis został członkiem ONZ.
- 112 osób zginęło w okolicach lotniska w Abu Zabi (ZEA) po wybuchu bomby na pokładzie należącego do Gulf Air Boeinga 737.
25 września – 38 członków IRA uciekło z północnoirlandzkiego więzienia Maze, unieszkodliwiając wcześniej strażników.
26 września – pułkownik Stanisław Pietrow prawdopodobnie zapobiegł wojnie nuklearnej, ignorując błędne wskazania radzieckiego systemu wczesnego ostrzegania o wystrzeleniu 5 rakiet amerykańskich.
27 września:
- premiera serialu „Powrót do Edenu”.
- Richard Stallman ogłosił w Usenecie rozpoczęcie projektu GNU.
2 października – Bangladesz: Muhammad Yunus założył Grameen Bank.
4 października – prezydent Ronald Reagan podpisał ustawę w sprawie nadawania programu radiowego na Kubę.
5 października – czeski astronom Antonín Mrkos odkrył planetoidę 9007 James Bond.
9 października – kilka minut przed przyjazdem południowokoreańskiego prezydenta Chun Doo-hwana, wybuch bomby zniszczył Muzeum Męczenników w stolicy Birmy Rangunie. Zginęło 4 Birmańczyków i 17 członków delegacji koreańskiej, w tym 4 ministrów, a 46 osób zostało rannych.
10 października:
- radziecka sonda Wenera 15 weszła na orbitę Wenus.
- Icchak Szamir zastąpił Menachema Begina na stanowisku premiera Izraela.
13 października:
- zamach stanu na Grenadzie.
- do amerykańskich sklepów trafił pierwszy na świecie telefon komórkowy Motorola DynaTAC.
21 października – XVII Generalna Konferencja Miar ustaliła obecnie obowiązującą definicję metra.
22 października – w RFN ponad milion osób wzięło udział w protestach przeciwko zbrojeniom atomowym.
23 października – w samobójczych zamachach bombowych na kwatery wojsk francuskich i amerykańskich w Bejrucie zginęło ponad 300 osób.
25 października – Stany Zjednoczone dokonały inwazji na Grenadę.
28 października – Stany Zjednoczone zawetowały rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ potępiającą amerykańską interwencję na Grenadzie.
30 października:
pierwsze wybory w Argentynie od czasu przejęcia władzy przez wojsko.
silne trzęsienie ziemi w okolicach miasta Erzurum we wschodniej Turcji spowodowało śmierć ponad 1300 osób.
4 listopada – wojna libańska: w Tyrze (Liban) ponad 60 osób zginęło w samobójczym ataku na żołnierzy izraelskich.
8 listopada – Angola: 130 osób zginęło w katastrofie Boeinga 737-200 TAAG Angola Airlines.
15 listopada – ogłoszono niepodległość tureckiej części Cypru (Cypr Północny).
17 listopada – w meksykańskim stanie Chiapas powstała Zapatystowska Armia Wyzwolenia Narodowego (EZLN).
20 listopada – w sieci ABC wyemitowano film telewizyjny Nazajutrz, opowiadający o skutkach hipotetycznej amerykańsko-radzieckiej wojny atomowej.
23 listopada:
- Bundestag podjął decyzję o stacjonowaniu rakiet Pershing II na terenie Niemiec. W odpowiedzi ZSRR zawiesił rozmowy rozbrojeniowe z USA.
- premiera filmu „Czułe słówka”.
26 listopada – z sejfów w Porcie lotniczym Londyn-Heathrow zrabowano 26 mln funtów w złocie.
27 listopada – pod Madrytem rozbił się Boeing 747 kolumbijskich linii Avianca. Spośród 192 osób na pokładzie zginęło 181.
28 listopada:
- urodził się 25-milionowy obywatel Kanady.
- w katastrofie samolotu Fokker F-28 w nigeryjskim mieście Enugu zginęły 53 osoby.
- Niemiec Ulf Merbold został pierwszym cudzoziemcem biorącym udział w amerykańskiej misji kosmicznej jako członek załogi wahadłowca Columbia.
29 listopada – Zgromadzenie Ogólne ONZ wezwało ZSRR do wycofania się z Afganistanu.
6 grudnia – palestyńscy terroryści zdetonowali bombę podłożoną w autobusie w Jerozolimie; zginęło 6 Izraelczyków, a 43 osoby zostały ranne.
7 grudnia – 93 osoby zginęły w zderzeniu na pasie startowym lotniska Barajas pod Madrytem samolotów Boeing 727 i DC-9.
10 grudnia:
- Danuta Wałęsa, w imieniu swego męża Lecha, odebrała w Oslo Pokojową Nagrodę Nobla.
- Raúl Alfonsín został prezydentem Argentyny.
13 grudnia – Turgut Özal został premierem Turcji.
15 grudnia:
- na Cyprze zniesiono karę śmierci za zabójstwo.
- uchwalono Konstytucję Salwadoru.
17 grudnia:
- zamach IRA na salon Harrodsa w Londynie: 6 osób zginęło, kilkadziesiąt zostało rannych.
- 82 osoby zginęły, a 27 zostało rannych w wyniku pożaru klubu nocnego Alcalá 20 w Madrycie.
19 grudnia – FIFA: w Rio de Janeiro skradziono przyznaną na własność reprezentacji Brazylii Złotą Nike.
21 grudnia – w elektrowni jądrowej w Czarnobylu oddano do eksploatacji reaktor nr 4, który eksplodował w 1986 roku.
27 grudnia – papież Jan Paweł II spotkał się w więzieniu z Ali Ağcą.
28 grudnia – utworzono Szacki Park Narodowy na Ukrainie.
29 grudnia – odbył się ślub księżniczki Monako Karoliny i włoskiego biznesmena Stefana Casiraghiego.
31 grudnia:
- wojskowy zamach stanu w Nigerii, prezydent Shehu Shagari został obalony przez gen. Muhammadu Buhariego.
- na dworcu kolejowym w Marsylii i na pokładzie pociągu TGV Marsylia-Paryż wybuchły bomby, zabijając 5 osób i raniąc kilkadziesiąt. Zamachy są przypisywane organizacji terrorystycznej Carlosa Szakala.



 Urodzili się:
2 stycznia – Kate Bosworth, amerykańska aktorka
15 stycznia - Emmanuel Chedal, francuski skoczek narciarski, Axel Cédric Konan, iworyjski piłkarz, Jermaine Pennant, angielski piłkarz
19 stycznia – Justyna Kowalczyk, polska biegaczka narciarska
21 stycznia - Victor Leandro Bagy, brazylijski piłkarz, Maryse Ouellet, kanadyjska wrestlerka
Paweł Rusek, polski siatkarz
22 stycznia – Primož Urh-Zupan, słoweński skoczek narciarski
23 stycznia – Krzysztof Łągiewka, polski piłkarz
24 stycznia – Scott Speed, amerykański kierowca wyścigowy
28 stycznia - Virginie Pichet, francuska tenisistka, Kimmo Yliriesto, fiński skoczek narciarski
1 lutego – Florian Liegl, austriacki skoczek narciarski
9 lutego – Kim Hyun-ki, koreański skoczek narciarski
15 lutego - David Andersen, norweski skoczek narciarski, Stefan Kaiser, austriacki skoczek narciarski
16 lutego – Agyness Deyn, angielska modelka
18 lutego – Ilja Roslakow, rosyjski skoczek narciarski
1 marca – Shawn Toovey, amerykański aktor
16 marca – Ben Hebert, kanadyjski curler
19 marca – Nicole Fessel, niemiecka biegaczka narciarska
21 marca – Juan Murré, portugalski rugbysta
23 marca – Karolina Borkowska, polska aktorka
1 kwietnia – Emil Westberg, szwedzki skoczek narciarski
5 kwietnia - Maksim Anisimau, białoruski skoczek narciarski, Jorge Andrés Martínez, urugwajski piłkarz
10 kwietnia – Ryan Merriman, amerykański aktor
13 kwietnia – Tian Zhandong, chiński skoczek narciarski
21 kwietnia - Paweł Brożek, polski piłkarz, Piotr Brożek, polski piłkarz
23 kwietnia – Daniela Hantuchová, słowacka tenisistka
25 kwietnia – Ołeh Husiew, ukraiński piłkarz
26 kwietnia – Tadeusz Błażusiak, polski motocyklista, startujący w trialu i enduro
3 maja – Thomas Lobben, norweski skoczek narciarski
7 maja – Tomasz Pochwała, polski skoczek narciarski
11 maja – Iwona Sitkowska, polska aktorka teatralna i telewizyjna
12 maja – Alicja Bachleda-Curuś, polska aktorka
14 maja – Tomisław Tajner, polski skoczek narciarski, syn Apoloniusza Tajnera
16 maja – Krzysztof Brejza, polski polityk
28 maja – Jernej Damjan, słoweński skoczek narciarski
30 maja – Matej Uram, słowacki skoczek narciarski
6 czerwca – Marcin Hakiel, polski tancerz zawodowy
12 czerwca – Anja Rubik, polska modelka
16 czerwca - Bartłomiej Jaszka, polski piłkarz ręczny, Paweł Tomaszewski, polski aktor
28 czerwca – Jörg Ritzerfeld, niemiecki skoczek narciarski
29 czerwca - Pedro Cabral, portugalski rugbysta, Paweł Woicki, polski siatkarz
3 lipca – Dorota Masłowska, polska pisarka
5 lipca – Jim Denney, amerykański skoczek narciarski
7 lipca – Krzysztof Lijewski, polski piłkarz ręczny
11 lipca – Rafał Śliż, polski skoczek narciarski
14 lipca - Jeff Isaacson, amerykański curler, Witalij Szumbareć, ukraiński skoczek narciarski
23 lipca – Bastian Kaltenböck, austriacki skoczek narciarski
4 sierpnia – Mariusz Wlazły, polski siatkarz
6 sierpnia – Robin van Persie, holenderski piłkarz
13 sierpnia – Thomas Schwall, amerykański skoczek narciarski
21 sierpnia – Łukasz Romanek, polski żużlowiec
22 sierpnia – Michał Ruciak – polski siatkarz
1 września – José Antonio Reyes, hiszpański piłkarz
7 września – Piri Weepu, nowozelandzki rugbysta
18 września - Jason Smith, amerykański curler,
21 września – Maggie Grace, amerykańska aktorka
26 września – Ricardo Quaresma, portugalski piłkarz
28 września – Michał Winiarski, polski siatkarz
13 października – Gonzalo García García, hiszpański piłkarz
20 października – Stephan Hocke, niemiecki skoczek narciarski
22 października – Antoni Pawlicki, polski aktor
5 listopada – Andrew Hayden-Smith, angielski aktor
6 listopada – Nicole Hosp, austriacka narciarka alpejska
10 listopada - Giorgi Cimakuridze, gruziński piłkarz, Ole Christen Enger, norweski skoczek narciarski
11 listopada – Philipp Lahm, niemiecki piłkarz
15 listopada - Veli-Matti Lindström, fiński skoczek narciarski, Fernando Verdasco, hiszpański tenisista
16 listopada - Adam Enright, kanadyjski curler, Britta Steffen, niemiecka pływaczka
17 listopada – Alessio Bolognani, włoski skoczek narciarski
20 listopada – Allan Rasmussen, duński szachista
21 listopada – Daniela Iraschko, austriacka skoczkini narciarska
25 listopada – Teppei Takano, japoński skoczek narciarski
9 grudnia – Dariusz Dudka, polski piłkarz
13 grudnia – Otylia Jędrzejczak, polska pływaczka, dwukrotna medalistka olimpijska
17 grudnia – Magdalena Gąsior-Marek, polska polityk
20 grudnia - Chelsea Johnson, amerykańska tyczkarka, Ognjen Vukojević, chorwacki piłkarz
23 grudnia – Mathias Hafele, austriacki skoczek narciarski
27 grudnia – Merab Kwirikaszwili, gruziński rugbysta





Zmarli:
11 stycznia – Nikołaj Podgorny, były przewodniczący Prezydium Rady Najwyższej ZSRR (ur. 1903)
20 stycznia – Garrincha, piłkarz brazylijski, mistrz świata 1962 (ur. 1933)
27 stycznia – Louis de Funès, francuski aktor filmowy (ur. 1914)
16 lutego
Kazimiera Iłłakowiczówna, polska poetka, sekretarka marszałka Piłsudskiego (ur. 1892)
Stanisław Myśliborski-Wołowski, polski historyk i pedagog (ur. 1919)
22 lutego – Mieczysław Jastrun, polski poeta i eseista (ur. 1903)
25 lutego – Tennessee Williams, amerykański dramaturg (ur. 1911)
26 marca – Wincenty Zaleski, polski katechetyk, salezjanin (ur. 1913)
27 marca – Hanna Malewska, polska pisarka (ur. 1911)
3 kwietnia – Aleksander Ścibor-Rylski, polski reżyser i scenarzysta filmowy (ur. 1928)
4 kwietnia – Gloria Swanson, amerykańska aktorka (ur. 1899)
19 kwietnia – Jerzy Andrzejewski, polski pisarz (ur. 1909)
28 kwietnia – Jan Rzepecki, pułkownik Wojska Polskiego, historyk (ur. 1899)
14 maja – Grzegorz Przemyk, polski działacz opozycyjny, zamordowany przez milicję (ur. 1964)
31 maja – Jack Dempsey, amerykański bokser, były mistrz świata (ur. 1895)
1 czerwca – Anna Seghers, pisarka niemiecka (ur. 1900)
2 czerwca – Zbigniew Korosadowicz, polski geograf, taternik, naczelnik TOPR (ur. 1907)
17 czerwca – Miron Białoszewski, polski pisarz, współtwórca polskiego teatru eksperymentalnego (ur. 1922)
4 lipca – John Bodkin Adams, brytyjski lekarz, podejrzewany o zabicie 163 pacjentów (ur. 1899)
11 lipca – Stanisław Skupień, polski narciarz, olimpijczyk, wieloletni kierownik schroniska PTTK (ur. 1907)
17 lipca – Haldan Keffer Hartline, amerykański fizjolog, laureat Nagrody Nobla w 1967 (ur. 1903)
23 lipca – Georges Auric francuski kompozytor i krytyk muzyczny (ur. 1899)
29 lipca
Luis Buñuel, hiszpański reżyser filmowy (ur. 1900)
David Niven, angielski aktor filmowy (ur. 1910)
3 sierpnia – Carolyn Jones, amerykańska aktorka (ur. 1930)
5 sierpnia – Bart Bok, holenderski astrofizyk (ur. 1906)
11 sierpnia – Anna Piskorska-Chlebowska, polska chemiczka, podharcmistrzyni, działaczka opozycji demokratycznej w PRL (ur. 1929)
14 sierpnia – Alceu Amoroso Lima, brazylijski pisarz, krytyk literacki i katolicki przywódca religijny (ur. 1893)
18 sierpnia – Jan Zachwatowicz, profesor architektury polskiej (ur. 1900)
19 sierpnia – Zofia Mrozowska, aktorka teatralna i filmowa (ur. 1922)
15 września – Fryderyk Scherfke, polski piłkarz, uczestnik IO 1936 oraz MŚ 1938 (ur. 1909)
25 września – Leopold III, król Belgów (ur. 1901)
18 października – Marj Mitchell, kanadyjska curlerka (ur. 1948)
30 października – Jerzy Wiśniewski (ur. 1928), polski historyk, genealog, badacz (ur. 1928)
7 listopada – Germaine Tailleferre, kompozytorka francuska (ur. 1892)
10 listopada – Jalu Kurek, polski poeta i prozaik, przedstawiciel Awangardy Krakowskiej (ur. 1904)
16 grudnia – Kusan Suryŏn, koreański mistrz sŏn (jap. zen) (ur. 1909)
25 grudnia – Joan Miró, hiszpański malarz (ur. 1893)
26 grudnia – Jozef Šimko, słowacki taternik, działacz turystyczny i autor literatury taternickiej (ur. 1909)
Jerzy Łukaszewicz, polski polityk (ur. 1931)





Zdarzenia astronomiczne:
11 maja – kometa IRAS-Araki-Alcock minęła Ziemię w odległości 4,67 mln km, najbliżej od roku 1770.
11 czerwca – całkowite zaćmienie Słońca
25 czerwca – zaćmienie Księżyca
4 grudnia – obrączkowe zaćmienie Słońca

Święta ruchome:
Tłusty czwartek: 10 lutego
Ostatki: 15 lutego
Popielec: 16 lutego
Niedziela Palmowa: 27 marca
Wielki Czwartek: 31 marca
Wielki Piątek: 1 kwietnia
Wielka Sobota: 2 kwietnia
Wielkanoc: 3 kwietnia
Poniedziałek wielkanocny: 4 kwietnia
Wniebowstąpienie Pańskie: 12 maja
Zesłanie Ducha Świętego: 22 maja
Boże Ciało: 2 czerwca

Nagrody Nobla:
 z fizyki – Subramanyan Chandrasekhar, William Alfred Fowler
z chemii – Henry Taube
z medycyny – Barbara McClintock za badania nad transpozonami
z literatury – William Golding
nagroda pokojowa – Lech Wałęsa
z ekonomii – Gerard Debreu






Wydarzenia muzyczne:
 – Michael Jackson po raz pierwszy tańczy Moonwalk do piosenki Billie Jean podczas uroczystości Motown 25: Yesterday, Today, and Forever.
 – Metallica wydała swój debiutancki album zatytułowany „Kill 'Em All”.
 – Madonna wydała swój debiutancki album pt. „Madonna”.
 – w Chicago miała miejsce premiera III Symfonii Witolda Lutosławskiego.
 – bracia z duetu The Everly Brothers po 10 latach od oficjalnego zakończenia kariery ponownie wystąpili razem
- Slayer wydaje swój pierwszy album "Show No Mercy"
- powstał zespół Vader
- powstał zespół Autograph
- powstał zespół KUKL
- powstał zespół Megadeth
- powstał zespół Mr. Zoob
- powstał zespół Red Hot Chili Peppers
- powstał zespół Kabát
- powstał zespół Neon Christ
- powstał zespół Bronski Beat
- powstał zespół Bon Jovi
- powstał zespół Mayhem
- powstał zespół Death





Urodzili się:
14 marca – Taylor Hanson, amerykański muzyk
28 marca – Anna Rusowicz, polska piosenkarka, córka Ady Rusowicz i Wojciecha Kordy
30 marca – Scott Moffatt, amerykański piosenkarz
1 maja – Krzysztof Aleksander Janczak, polski kompozytor, aranżer, muzykolog
13 maja – Grégory Lemarchal, francuski piosenkarz, zwycięzca Star Academy 4 (zm. 2007)
23 maja – Heidi Range, jedna z wokalistek zespołu Sugababes
27 czerwca – Alsou, rosyjska piosenkarka
30 czerwca – Cheryl Cole, angielska piosenkarka
13 lipca – Tomasz Lach, wokalista z zespołu Afromental 17 sierpnia – Kuba Chmielarski, polski gitarzysta
1 września – Natalia Przybysz, polska wokalistka R&B, współzałożycielka grupy muzycznej Sistars
14 września – Amy Winehouse, angielska piosenkarka (zm. 2011)
19 września – Izzy Gallegos, wokalista zespołu US5
Zmarli:
4 lutego – Karen Carpenter, amerykańska wokalistka The Carpenters (ur. 1950)
28 grudnia – Dennis Wilson, amerykański perkusista i wokalista zespołu The Beach Boys (ur. 1944)





Albumy polskie:
Bez limitu – 2 plus 1
Bajm – Bajm
Ciągle ktoś mówi coś – Bank
Ogród Króla świtu – Marek Biliński
Supernova – Exodus
Maquillage – Martyna Jakubowicz
Chicago – Live – Jacek Kaczmarski
Krzaki – Krzak
Paczka – Krzak
Live – Lombard
Śmierć dyskotece! – Lombard
Lady Pank – Lady Pank
Nocny patrol – Maanam
Bluffmania – Mech
Tasmania – Mech
Oddział Zamknięty – Oddział Zamknięty
Live – Perfect
Postscriptum – Pod Budą
Magic Moments – John Porter
Nowe sytuacje – Republika
Rezerwat – Rezerwat
Jacek Skubikowski – Jacek Skubikowski
TSA – TSA
Dorosłe dzieci – Turbo
Urszula – Urszula





Albumy zagraniczne:
Burning from the Inside – Bauhaus
Pyromania – Def Leppard
Construction Time Again – Depeche Mode
Infidels – Bob Dylan
Secret Messages – Electric Light Orchestra
Europe – Europe
Let's Start a War – The Exploited
Genesis – Genesis
Piece of Mind – Iron Maiden
The Essential Jean Michel Jarre – Jean Michel Jarre
Music for Supermarkets – Jean Michel Jarre
Human Racing – Nik Kershaw
Lick It Up – KISS
White Feathers – Kajagoogoo
Madonna – Madonna
Into Glory Ride – Manowar
Script for a Jester's Tear – Marillion
Kill 'Em All – Metallica
Crises – Mike Oldfield
The Final Cut – Pink Floyd
Undercover – The Rolling Stones
Show No Mercy – Slayer
Confusion Is Sex – Sonic Youth
Feline – The Stranglers
Audentity – Klaus Schulze
War – U2
Under a Blood Red Sky – U2 (live)
90125 – Yes






czwartek, 6 czerwca 2013

Seans LXXXVI „Kolory 2”


Witajcie słuchacze i czytacze.

Dziś wracamy do kwestii kolorów. Zaczniemy od tęczy, bo czyż jest coś bardziej od niej kolorowego?



So long boy you can take my place,
got my papers I got my pay,
so pack my bags and I'll be on my way to yellow river
Put my gun down the war is won
 Fill my glass high the time has come
 I'm going back to the place that I love, yellow river
 Yellow river, yellow river is in my mind and in my eses
Yellow river yellow river is in my blood it's the place I love
Got no time for explanations got no time to Lose
Tomorrow night you'll find me
Sleeping underneath the moon at yellow river



I got a Black Magic Woman
I got a Black Magic Woman
Yes, I got a Black Magic Woman
She's got me so blind I can't see
But she's a Black Magic Woman and
she's trying to make a devil out of me




Honey, I know, I know, I know times are changin'
It's time we all reach out for something new, that means you too
You say you want a leader, but you can't seem to make up your mind
And I think you better close it and let me guide you to the purple rain
 Purple rain, purple rain
Purple rain, purple rain
If you know what I'm singin' about up here, come on raise your hand
Purple rain, purple rain
I only want to see you, only want to see you in the purple rain



Czy znasz taki wiatr,
Co w bezruch trwa?
Czy znasz taką noc,
Która nie ma dna?
Czy znasz taki dzień,
Co nie kończy się zmierzchaniem,
Gdy sen ma przyjść,
Słyszę znów twój głos.
Wróć do krainy marzeń,
Gdzie wiecznie wiosna trwa.
Spal żółte kalendarze,
Żółte kalendarze spal.



Gold coast slave ship bound for cotton fields,
Sold in a market down in new orleans.
Scarred old slaver know he's doin alright.
Hear him whip the women just around midnight.
Ah brown sugar how come you taste so good
Brown sugar, just like a young girl should



Purple Haze was in my brain,
lately things don't seem the same,
actin' funny but I don't know why
'scuse me while I kiss the sky.
Purple Haze all around,
don't know if I'm coming up or down.
Am I happy or in misery?
Whatever it is, that girl put a spell on me.
Purple Haze was in my eyes,
don't know if it's day or night,
you've got me blowing, blowing my mind
is it tomorrow or just the end of time?


W oryginale było tak:

Jest już wiosna ponad ziemią
I okrywa ją zielenią
Rozkwitają drzew konary
A twe oczy ciągle szare.
Przyszło lato ptaków śpiewem,
Gruszki złocą się na drzewie
Jarzębiny lśnią korale
A twe oczy ciągle szare.
Jest już jesień, przyjdzie słota
Lecą liście, to listopad
Żółtym ściele się dywanem
A twe oczy ciągle szare.



Nights in white satin, never reaching the end,
Letters I've written, never meaning to send.
Beauty I'd always missed with these eyes before.
Just what the truth is, I can't say anymore.
'Cos I love you, yes I love you, oh how I love you.





Żyjesz jak rakieta, wręcz uwielbiasz start
Mówią: mostów nie pal, śmiechem gasisz strach
Ziemia twa ma inny kształt, kostki wziętej z gry
Stoisz u fortuny bram, butem kopiąc drzwi

Twój normalny dzień zawsze black and white
Kiedy kochasz się, zawsze black and white
Kiedy pijesz coś, zawsze black and white
Twe kolory to zawsze black and white



 Blue eyes
Baby's got blue eyes
Like a deep blue sea
On a blue blue day
Blue eyes
Baby's got blue eyes
When the morning comes
I'll be far away
And I say
Blue eyes
Holding back the tears
Holding back the pain
Baby's got blue eyes
And she's alone again




Co to za klub, co to za miejsce,
Ja dobrze nie pamiętam (To tak się przedstawia)
Wiem tylko jedno, nic nie działa
Jak czerwona sukienka (To tak się przedstawia)
Jest bliżej, bliżej, bliżej
Całuję i w tym momencie się budzę
Cały zakrwawiony i nie ma czerwonej sukienki, namiętnych ust
Lecz nie ma też elegancików
Ich pięknych z frędzlami bucików (nie ma nic)
Więc gdzie ja jestem, gdzie jestem
Patrzę wszędzie biało i kobieta w białej masce mówi:
"Tu zszyjemy, nos nastawimy
A z zębami to my nic już nie poradzimy
Na stół proszę"
Więc nie ma jak zabawa w nieznanych klubach nocami
Gdzie przemieszczają się panowie w bucikach z frędzlami

środa, 29 maja 2013

Seans LXXXV „A planety szaleją…”


Witajcie słuchacze i czytacze.

Zalążek grupy Maanam stanowił niszowy gitarowy duet M-a-M stworzony przez Marka Jackowskiego i Milo Kurtisa w 1975 roku, grający mistyczną, orientalną muzykę. W lutym 1976 do zespołu dołączyła wokalistka, żona Jackowskiego - Kora. Po odejściu w tym samym roku Kurtisa do zespołu Osjan, zastąpił go John Porter. Grupa przyjęła wtedy nazwę Maanam Elektryczny Prysznic, symbolizującą przejście na rockowe brzmienie, skróconą później do wyrazu Maanam. Nazwa ta była rozwinięciem poprzedniej, czyli M-a-M (M and M), powstałej od pierwszych liter imion założycieli.
W roku 1979 z zespołu odszedł Porter, który założył własną grupę Porter Band. Jackowscy wraz z muzykami grupy Dżamble nagrali za własne pieniądze pierwszego singla z piosenkami "Hamlet" oraz śpiewaną przez Jackowskiego "Oprócz", która stała się pierwszym klasykiem w karierze Maanamu. Zespół oficjalnie zadebiutował na Muzycznym Campingu w Lubaniu, podobnie jak zespół Portera. W elektrycznym składzie Maanamu obok Kory i Jackowskiego znaleźli się także gitarzysta Ryszard Olesiński, basista Krzysztof Olesiński oraz perkusista Ryszard Kupidura.



 W czerwcu 1980 roku Maanam wystąpił na festiwalu polskiej piosenki w Opolu, wykonując utwory "Boskie Buenos" i "Żądza pieniądza" oraz wielokrotnie bisując. Występ ten sprawił, że zespół stał się powszechnie znany, zyskując sobie ogromne rzesze fanów. Oba nagrania stały się od razu wielkimi przebojami i zostały wydane na singlu. W sierpniu Maanam przystąpił do nagrywania pierwszej płyty, przyjmując na miejsce Kupidury nowego perkusistę, Pawła Markowskiego. Wkrótce sukces odniosły kolejne utwory grupy, "Szare miraże" oraz "Stoję, stoję, czuję się świetnie", które zostały wydane na kolejnym singlu. W efekcie Maanam został zaproszony w październiku tego samego roku na plan głośnego filmu Krzysztofa Rogulskiego „Wielka majówka”. Film trafił do kin w 1981 roku, a zespół, obok kilku piosenek z pierwszej płyty, przedstawił nowe, w tym przede wszystkim balladę "Ta noc do innych jest niepodobna", która została wówczas wydana na kolejnym singlu grupy.
Parę miesięcy później na rynek trafił długo oczekiwany pierwszy album zespołu, zatytułowany po prostu „Maanam”. Gościnnie zagrał na nim również jazzowy saksofonista Zbigniew Namysłowski. Niemal każdy utwór z tej płyty stał się przebojem, a sam album szybko trafił do klasyki polskiego rocka. W tym samym roku ukazał się ponadto singiel z kolejnym przebojem spoza płyty, "Cykady na Cykladach" oraz ostatni singiel promujący płytę, z przebojami "Oddech szczura" i "Karuzela marzeń". Przez cały 1981 roku Maanam dał rekordową liczbę ponad 500 koncertów w największych halach. W warszawskiej Sali Kongresowej wystąpił nawet trzy razy jednego dnia.




W styczniu 1982 roku zespół nagrywał następny album, „O!”. Na miejsce Krzysztofa Olesińskiego przyjął nowego basistę, Bogdana Kowalewskiego. W sesji nagraniowej gościnnie wziął udział kolejny jazzowy trębacz, Tomasz Stańko. Album ukazał się w listopadzie i powtórzył sukces debiutanckiej płyty. Zespół przeżywał wówczas apogeum sławy, o czym świadczyło choćby zamówienie ponad miliona sztuk tej płyty. Ostatecznie, z powodów technicznych, możliwe było jednak wytłoczenie zaledwie 30 tysięcy kopii. Także na tym albumie niemal każde nagranie uzyskało status przeboju, na czele z "O! Nie rób tyle hałasu", "Paranoja jest goła" oraz "Nie poganiaj mnie, bo tracę oddech". Przez cały 1982 rok grupa dała ponad 400 halowych koncertów. W 1983 roku Maanam wydał singla z utrzymaną w konwencji reggae balladą "Kocham Cię kochanie moje", która stała się jednym z największych przebojów roku i największym w całej karierze zespołu.
Także w 1983 roku Maanam związał się z prywatną wytwórnią fonograficzną Rogot, która postanowiła wypromować zespół na rynkach zachodnich. Swój trzeci album grupa nagrała więc w dwóch wersjach językowych. W listopadzie w Niemczech, krajach Beneluksu oraz w Skandynawii ukazała się jego anglojęzyczna wersja pt. „Night Patrol”, a tego samego dnia w Polsce, choć początkowo tylko na kasecie, polska wersja, czyli „Nocny patrol”. Zachodni album trafił do sprzedaży w Polsce w lutym 1984 roku na kasecie i w lipcu na winylu, a polski doczekał się wydania na winylu w kwietniu. Album ten został uznany przez krytykę za kolejne wybitne dzieło Maanamu. Pochodziły z niego takie przeboje jak "Raz dwa, raz dwa", "To tylko tango", "Krakowski spleen" czy "Jestem kobietą". Klimat płyty oddawał niepokojącą atmosferę stanu wojennego w Polsce. Zdjęcie do okładki zrobił fotograf Tadeusz Rolke. Zespół grał wówczas z wielkim powodzeniem wiele koncertów zagranicznych, szczególnie w klubach i halach niemieckich oraz holenderskich. Doczekał się tam nawet swoich fan-clubów. W odpowiedzi na taki odzew w październiku tego samego roku ukazała się tam koncertowa płyta „Totalski No Problemski”, zawierająca głównie anglojęzyczne wersje największych hitów ze wszystkich trzech płyt zespołu. Wysoka frekwencja na zagranicznych koncertach nie szła jednak w parze ze sprzedażą płyt.




Kolejna płyta ponownie ukazała się w dwóch wersjach językowych. W grudniu 1984 roku polska wersja „Mental Cut” ukazała się na kasecie, podobnie jak w styczniu 1985 roku wersja anglojęzyczna, pod tym samym tytułem. W lutym polska wersja ukazała się na winylu. Album przyniósł przeboje "Simple Story", "Lucciola", "Lipstick On The Glass" i "Kreon". Materiał przeznaczony na rynek zachodni został jednak wyprodukowany na nowo, ponieważ postanowiono nadać muzyce Maanamu bardziej wygładzone, komercyjne brzmienie. Zespół przygotował też premierowe utwory. Tak powstała nowa anglojęzyczna wersja, „Wet Cat”, która w Niemczech ukazała się w czerwcu. Mimo nieustających sukcesów koncertowych, zespół wciąż nie mógł jednak odnieść tam sukcesu komercyjnego.
W tym samym roku Maanam wydał pierwszy na polskim rynku album video, "Obiad z Maanamem". Znalazły się na nim filmy muzyczne, będące zbiorem teledysków do obu anglojęzycznych płyt grupy, nietypowo połączone z programem kulinarnym. Także w 1985 na rynek trafiła ponadto pierwsza książka na temat Maanamu, autorstwa dziennikarza Wiesława Królikowskiego, wydana w cyklu "Idole".




Po kilku latach wyczerpujących i intensywnych tras koncertowych przemęczeni członkowie grupy postanowili zawiesić jej działalność u szczytu sławy w Polsce. Muzycy towarzyszący Korze mieli także problemy z alkoholizmem. Do tego w 1984 roku Kora rozwiodła się z Jackowskim. Wybrała związek ze współpracującym głównie przy organizacji koncertów jej zespołu Kamilem Sipowiczem, który rozpoczął się w trakcie trwania jej małżeństwa jeszcze przed powstaniem Maanamu.
W 1986 roku Maanam wydał na koniec singla z przebojami "Jesteśmy ze stali" oraz "Ty - nie ty". Współpraca z Rogotem także została zakończona. W listopadzie tego samego roku, wytwórnia ta wydała, bez zgody zespołu, koncertowy album „Live”, o kiepskiej jakości dźwięku. W grudniu na rynek trafiła ponadto składanka największych przebojów Maanamu „The Best Of...”, uwzględniająca hity ze wszystkich płyt grupy.





W 1987 roku Kora i Jackowski spełniając wcześniejsze zobowiązania rozpoczęli nagrywanie nowej płyty „Sie ściemnia”, ale z wynajętymi muzykami sesyjnymi: basistą Marcinem Ciempielem, perkusistą  Krzysztofem Dominikiem i klawiszowcem Kostkiem Yoriadisem. Na listy przebojów trafił wówczas utwór "Bądź taka, nie bądź taka" nagrany wspólnie ze Stanisławem Sojką. Jednak największym przebojem okazał się w 1988 roku następny promowany utwór, tytułowy "Sie ściemnia". Ilustrujący go animowany teledysk był pierwszym polskojęzycznym klipem nadanym w największej na świecie stacji muzycznej MTV, za sprawą jej europejskiego oddziału. Maanam koncertował wówczas w efemerycznym składzie w klubach Wielkiej Brytanii i Niemiec. Cały album na rynek trafił dopiero w 1989 roku, w czasie największych zawirowań ekonomicznych związanych z upadkiem w Polsce komunizmu. Mimo pochlebnych recenzji i silnego wsparcia radiowej "Trójki", album nie odniósł sukcesu.
W 1990 roku zespół wyruszył na tournée po Stanach Zjednoczonych po klubach polonijnych, a za zarobione tam pieniądze Kora otworzyła wraz z Sipowiczem własną wytwórnię płytową Kamiling Co. Ogromny sukces trasy oraz wyjście wcześniejszych członków grupy z nałogu alkoholowego doprowadziło do reaktywowania Maanamu w poprzednim składzie w 1991 roku. Na rynku pojawiły się najpierw liczne składanki największych przebojów zespołu z lat 80. W marcu i maju dwie części „The Best Of Kora & Maanam”, w sierpniu zbiór niepublikowanych w większości na płytach singlowych hitów „The Singles Collection”, a we wrześniu jeszcze kaseta „Nie bój się... '91”.




W listopadzie 1991 roku Maanam powrócił na rynek z płytą „Derwisz i anioł”, promowaną nagraniem "Nie bój się, nie bój się". Największą furorę zrobiły jednak dopiero kolejne, "Anioł" oraz "Wyjątkowo zimny maj". Zdjęcie na okładce wykonał Andrzej Świetlik, odpowiedzialny za okładki płyt Maanamu do 1994 roku. Album osiągnął nakład ponad 120 tysięcy egzemplarzy. W styczniu 1992 poważnemu wypadkowi drogowemu uległ Kowalewski, który po 10 latach ustąpił miejsca swojemu poprzednikowi, Krzysztofowi Olesińskiemu. Maanam znowu intensywnie koncertował w Polsce, a potem dał kilka koncertów dla Polonii w Stanach Zjednoczonych i Australii, co upamiętnił koncertowy album „Maanamania”, wydany w kwietniu 1993 roku. W czerwcu na rynek trafiła także składanka balladowych hitów Maanamu „Ballady”, najpierw na kasecie, a w listopadzie również na kompakcie. W październiku 1995 roku doczekała się ona reedycji z nową listą utworów. Jej łączny nakład przekroczył 50 tysięcy kopii.
We wrześniu 1994 roku został wydany album „Róża”. Płyta okazała się najłagodniejszym albumem zespołu, zaskakując swoim lirycznym charakterem. Towarzyszyła jej trzyczęściowa trasa koncertowa po największych halach Polski oraz występy dla Polonii w Australii. Album przyniósł takie przeboje jak: "Bez Ciebie umieram", "Zapatrzenie", "Róża" czy "Nic dwa razy". Dodatkowo animowany klip do "Wieje piaskiem od strony wojny" był drugim w karierze Maanamu teledyskiem wyemitowanym przez stację MTV Europe. Sam album został sprzedany w rekordowym nakładzie ponad 350 tysięcy sztuk, stając się najlepiej sprzedawanym albumem w całej karierze Maanamu. Niestety, ja musze stwierdzić, że dla mnie był to koniec Maanamu…





Podobny sukces komercyjny odniósł kolejny album utrzymany w tej stylistyce, „Łóżko”, wydany we wrześniu 1996 roku. Największym powodzeniem cieszyły się przeboje "Po prostu bądź" i "Po to jesteś na świecie". Płyta rozeszła się w nakładzie ponad 200 tysięcy egzemplarzy. Promowana była darmową plenerową trasą koncertową z Radiem Zet, pod szyldem "Wielka Majówka Radia Zet". Była to wówczas najdroższa trasa w historii polskiego showbiznesu. Jej budżet wyniósł kilka milionów dolarów, a koncerty obejrzało ponad pół miliona widzów. W roku 1997 zespół wyruszył w regularną biletowaną trasę koncertową, ponownie po największych halach, po czym powrócił na drugą część "Wielkiej Majówki". W październiku ukazała się składanka największych rockowych przebojów Maanamu „Rockandrolle”, promowana hitem "Smycz", sprzedana w nakładzie ponad 50 tysięcy kopii. Zaraz potem wyruszył na koncerty dla Polonii w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie.
W 1998 roku Maanam powrócił do stylistyki rockowej i we wrześniu wydał album „Klucz”, na którym nie zabrakło jednak piosenek lirycznych. Płytę promował utwór "Puerto Rico", ale największy sukces odniosła ballada "Miłość od pierwszego spojrzenia", skomponowana przez samą Korę - w teledysku wykorzystano fragmenty filmu Jana Hryniaka "Przystań". W porównaniu z poprzednimi bestsellerami album osiągnął jednak znacznie niższe wyniki sprzedaży, przekraczając nakład 40 tysięcy sztuk. Od tamtej pory zespół koncertował już tylko na darmowych plenerowych imprezach. W marcu 2000 roku na rynek trafiła kompilacja największych przebojów Maanamu „Złota Kolekcja - Kocham Cię kochanie moje”, także sprzedana w nakładzie ponad 40 tysięcy kopii.





W kwietniu 2000 roku Maanam zagrał dwa koncerty w Sali Kongresowej w Warszawie z okazji dwudziestopięciolecia istnienia zespołu. Na scenie pojawiło się wielu gości: Milo Kurtis, John Porter, Robert Brylewski, Zbigniew Namysłowski, Sławek Wierzcholski, Muniek Staszczyk, Justyna Steczkowska, Kasia Nosowska, Artur Rojek, Stanisław Soyka, Bogusław Łyszkiewicz. Koncert był bezpośrednio transmitowany przez TVP 2 i Radio ZET, po czym ukazał się na pierwszej płycie DVD zespołu. Obok koncertu na płytę trafił film "Epoka Maanamu" ukazujący historię zespołu.
Na kolejnej płycie „Hotel Nirwana” z marca 2001 roku grupa postanowiła poeksperymentować i przedstawić swoje zupełnie inne oblicze. Zespół po raz pierwszy zastosował komputery, loopy i sample. A w warstwie lirycznej Kora obok własnych tekstów sięgnęła również do poezji Mirona Białoszewskiego, Edwarda Estlina Cummingsa i jej partnera Kamila Sipowicza. Album promował utwór "Piekło i niebo", ale większym powodzeniem cieszyły się następne, "Chińskie morze" oraz "Wolno, wolno płyną łodzie". Płyta poniosła jednak komercyjną klęskę, przekraczając nakład 10 tysięcy egzemplarzy, ledwie zwracający koszty wydawcy. Między koncertami w Polsce w czerwcu Maanam wystąpił dla Polonii w Kanadzie, a w grudniu dał koncert w Bośni Hercegowinie, dla żołnierzy Nordycko-Polskiej Grupy Bojowej SFOR, zorganizowany z inicjatywy tamtejszej ambasady RP.





We wrześniu 2003 roku Maanam opuścili Olesińscy i Markowski. Obok Kory i Jackowskiego w nowym składzie pojawił się ceniony od lat gitarzysta Janusz "Yanina" Iwański oraz młodzi muzycy: basista Bogdan Wawrzynowicz, perkusista Jose Manuel Alban Juarez oraz współpracujący z zespołem już na ostatniej płycie klawiszowiec Cezary Kaźmierczak. W listopadzie ukazała się pierwsza z dwóch płyt DVD Maanamu, zawierających jego wszystkie teledyski i najciekawsze występy, "Złote DVD, vol. 2". Pierwszą część, "Złote DVD, vol. 1" wydano w maju następnego roku. W nowym składzie Maanam nagrał album „Znaki szczególne”, który ukazał się w marcu 2004 roku. Był to powrót do korzeni zespołu. Największy sukces odniosły nagrania "Kraków - ocean wolnego czasu" oraz "To mi się śni". Zmiana składu i powrót do klasycznego brzmienia nie pomogła jednak w odzyskaniu komercyjnego sukcesu i płyta powtórzyła balansujący na granicy opłacalności wynik poprzedniej, osiągając nakład ponad 10 tysięcy sztuk. Nie przyczyniła się również do odzyskania mojego uznania….





W czerwcu 2005 roku Maanam otrzymał Grand Prix festiwalu piosenki w Opolu. Równolegle na rynek trafił box „Simple Story” z kompletną dyskografią zespołu i rarytasami. Na koncercie największych przebojów 80-lecia Polskiego Radia obok własnych hitów Maanam zaprezentował na tym festiwalu również własną wersję klasyka Ewy Demarczyk "Karuzela z madonnami", którą wydano na singlu. W tym samym roku przedstawił też nowe nagranie "Tu jest mój dom", które w lutym następnego roku trafiło na drugą część kompilacji największych przebojów grupy „Złota Kolekcja - Raz-dwa, raz-dwa”. Ostatnią piosenkę "Głęboko w sercu" zespół zaprezentował na konkursie premier festiwalu w Opolu w 2006 roku.
W listopadzie 2007 roku Marek Jackowski uległ wypadkowi na scenie. Od 2008 roku, by wywiązać się z wcześniejszych zobowiązań, Maanam koncertował zatem bez jego udziału. 1 grudnia tego samego roku Kora i Jackowski wydali oświadczenie, że 31 grudnia 2008 roku zespół zawiesza działalność na czas nieokreślony. Odtąd Kora i Jackowski postanowili występować osobno. Jackowski założył wspólnie z Iwańskim nowy zespół The Goodboys, a Kora skompletowała własny, początkowo z udziałem pozostałych muzyków Maanamu i zaczęła działać pod szyldem Kora.





W marcu 2011 roku z okazji 35. rocznicy powstania Maanamu koncern EMI wydał zremasterowane reedycje wszystkich studyjnych albumów zespołu oraz solowych Kory. Kolekcję uzupełniła premierowa kompilacja ostatnich prac grupy przed zakończeniem działalności, „The Rest Of Maanam”, stanowiąca suplement do boxu „Simple Story”. W październiku EMI wypuścił na rynek reedycje obu zagranicznych studyjnych albumów grupy oraz jej trzech składanek: „The Singles Collection”, „Ballady” uzupełnione o przeboje z ostatnich płyt i „Rockandrolle”, a także nową kompilację, „The Best Of... 2011”.

Dyskografia:

Maanam (1981), Wifon
O! (1982), Pronit
Nocny patrol (1983), Jako/Polton
Mental Cut (1984), Jako/Polskie Nagrania
Sie ściemnia (1989), Pronit
Derwisz i anioł (1991), Kamiling Co./Arston
Róża (1994), Kamiling Co./Pomaton
Łóżko (1996), Pomaton EMI
Klucz (1998), Pomaton EMI
Hotel Nirwana (2001), Pomaton EMI
Znaki szczególne (2004), Pomaton EMI






 Post ten skończyłam na kilka dni przed tym, jak zmarł Marek Jackowski...

wtorek, 21 maja 2013

Seans LXXXIV „Mistrzowie gitary 3”


Witajcie słuchacze i czytacze.

Dziś trzecia część naszego spotkania z wielkimi gitarzystami.
Zacznie….
John Anthony Frusciante (ur. 5 marca 1970 w Nowym Jorku) – amerykański muzyk, gitarzysta, wokalista, autor tekstów i producent muzyczny. Najdłużej związany z Red Hot Chili Peppers, z którym nagrał i wydał pięć albumów studyjnych. Frusciante dołączył do Red Hot Chili Peppers w 1988 roku, w wieku 18 lat. Po roku wydał wraz z zespołem pierwszy album, Mother's Milk. Następny album grupy – Blood Sugar Sex Magic stał się ważnym momentem w historii zespołu i dużym sukcesem komercyjnym. Frusciante został przytłoczony dużą popularnością, jaka spadła na zespół, i opuścił formację w 1992 roku. Stał się samotnikiem i uzależnił się od narkotyków: heroiny i kokainy. W 1994 roku Frusciante rozpoczął karierę solową – pod własnym nazwiskiem wydał dziewięć albumów oraz dwa wraz z Joshem Klinghofferem i Joe Lally w ramach formacji Ataxia. 20 stycznia 2009 ukazała się jego najnowsza płyta zatytułowana The Empyrean. Jego solowe nagrania są różnorodne gatunkowo – w jego albumach przewijają się style od rocka awangardowego przez ambient i muzykę z nurtami nowej fali po muzykę elektroniczną uzupełnianą o riffy gitarowe. Czerpiąc inspiracje od gitarzystów z różnych stylów muzycznych (często z jazzu i folku), Frusciante w swojej karierze położył nacisk na melodię i emocje.  W 1998 roku zakończył kurację odwykową i wrócił do Red Hot Chili Peppers, by nagrać z grupą album Californication. Frusciante został umieszczony na liście 100 najlepszych gitarzystów wszech czasów magazynu Rolling Stone. Muzyk preferuje nieskomplikowanie skonstruowane gitary (Gretsch White Falcon) i analogowe nagrywanie utworów. Nagrywa we własnym studiu mieszczącym się w jego domu w Kalifornii.



Zbigniew Hołdys (ur. 19 grudnia 1951 w Lublinie) – polski wokalista, muzyk, kompozytor i instrumentalista, poeta, dziennikarz, grafik oraz scenarzysta filmowy. Lider, kompozytor i gitarzysta grupy muzycznej Perfect, której był współzałożycielem. W latach 60. Hołdys uczęszczał do XVII Liceum Ogólnokształcącego im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego w Warszawie, jednakże szkoły nie ukończył. Pracował jako urzędnik w Zakładzie Technologii Spirytusu i Drożdży, a także w Głównym Urzędzie Statystycznym w Warszawie. W latach 70. podjął naukę w szkole wieczorowej z zamiarem uzyskania matury. Wkrótce potem muzyk ponownie porzucił naukę i wyjechał do Stanów Zjednoczonych.  Działalność artystyczną rozpoczął w wieku 16 lat w hippisowskiej grupie „Kwiaty Warszawy”. W 1969 na festiwalu FAMA otrzymał nagrodę specjalną Zbigniewa Namysłowskiego za utwór Hymn do zachodzącego słońca, który skomponował i wykonał (grając na flecie) z zespołem RH-. W 1970 dokonał pierwszych w Polsce nagrań techniką one-man-band (sam zagrał na wszystkich instrumentach). Wkrótce potem jako niespełna 19-latek został członkiem zespołu „Maryla Rodowicz i Jej Gitarzyści”. W kolejnych latach Hołdys zajmował się tworzeniem własnych projektów (zespół Dzikie Dziecko, nagrania solowe) i pracą na rzecz innych artystów (Andrzej i Eliza, 2 plus 1, Anna Jantar). Latem 1978 dołączył do grupy muzycznej Perfect Super Show and Disco Band, założonej na przełomie 1977 i 1978 roku przez Wojciecha Morawskiego, Zdzisława Zawadzkiego, Pawła Tabakę, Ewę Konarzewską i Barbarę Trzetrzelewską. Zespół od razu dokonał serii własnych nagrań (kompozycje Hołdysa, m.in. Jego nie ma, Nie ma mogiły rock and rolla), które przyniosły mu znaczną popularność. Kiedy Hołdys zakończył współpracę z Konarzewską i Trzetrzelewską i Tabaką do zespołu dołączył Grzegorz Markowski. Latem 1980 Zbigniew Hołdys oficjalnie zmienił nazwę zespołu na Perfect.  Perfect uzyskał dużą popularność dzięki piosenkom Chcemy być sobą, Nie płacz Ewka, Ale wkoło jest wesoło, Niewiele ci mogę dać i Autobiografia. W 1983 odszedł z Perfectu, co spowodowało jego rozwiązanie. W wywiadzie w 2006 podał, że odejście spowodowane było zmęczeniem popularnością i życiem wypełnionym całkowicie pracą: intensywnym koncertowaniem, za które honorarium wynosiło mniej niż 3 bilety na dany koncert, pracą organizacyjną, do której należały uzgodnienia z cenzurą i milicją, pogróżkami SB. W 1987 po raz ostatni pojawił się z zespołem Perfect, z którym dał koncert na Stadionie Dziesięciolecia w Warszawie. W 2000 nieoczekiwanie dał jeden koncert po 18 latach milczenia na polskiej scenie. Koncert (w Sali Kongresowej) zadedykował 12-letniemu wówczas synowi Tytusowi. Wkrótce wyszła płyta Hołdys.com zawierająca zupełnie nowy materiał.


Eddie Van Halen, właśc. Edward Lodewijk Van Halen (ur. 26 stycznia 1955 w Nijmegen) – amerykański gitarzysta-wirtuoz i klawiszowiec rockowy pochodzenia holenderskiego, jeden z założycieli zespołu hardrockowego Van Halen (do 1974 pod nazwą Mammoth). Tworzy pod wpływem muzyki Jimiego Hendrixa. W 2003 został sklasyfikowany na 70., a w 2011 na 8. miejscu listy 100 najlepszych gitarzystów wszech czasów magazynu Rolling Stone. Z kolei w 2004 roku muzyk został sklasyfikowany na 5. miejscu listy 100 najlepszych gitarzystów heavymetalowych wszech czasów magazynu Guitar World. Eddie Van Halen pochodzi z muzykalnej rodziny. Jego ojciec, Jan Van Halen, grał na klarnecie i to właśnie za jego namową Edward rozpoczął naukę gry na pianinie. W 1968 rodzina przeprowadziła się z Holandii do Pasadeny w stanie Kalifornia, północnego przedmieścia Los Angeles. Początkowo pracował jako roznosiciel gazet. Bracia Van Halen nie przepadali za muzyką poważną, toteż postanowili rozpocząć naukę gry na bardziej popularnych instrumentach. Eddie wybrał perkusję, a jego brat Alex, gitarę. Szybko okazało się jednak, że Alex Van Halen posiada dużo większe predyspozycje do gry na perkusji. Dlatego też zdecydowali się na zamianę. Profesjonalne lekcje gry pobierał przez dwa lata. Resztę swojej techniki wypracował podczas samodzielnych ćwiczeń. Szczególnie upodobał sobie muzykę Erica Claptona. Po ukończeniu liceum grał w różnych lokalnych grupach. Trudnił się wokalem, do czasu gdy bracia Van Halen zlecili to zadanie Davidowi Lee Rothowi – wokaliście lokalnego zespołu The Red Ball Jets. Po pewnym czasie, przekonali Davida, aby ten wstąpił do ich zespołu. Roth się zgodził i tak został uformowany zespół Van Halen. 11 kwietnia 1981 ożenił się z aktorką Valerie Bertinelli. Ma z nią syna Wolfganga, który urodził się 16 marca 1991.


Grzegorz Bogdan Skawiński (ur. 6 lipca 1954[2] w Mławie), znany również jako Skawa – polski muzyk, kompozytor, wokalista i autor tekstów, gitarzysta, a także producent muzyczny. Członek Akademii Fonograficznej ZPAV. Ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. S. Wyspiańskiego w Mławie, w którym poznał Waldemara Tkaczyka. Razem założyli zespół Kameleon. Od 1974 był członkiem zespołu Akcenty, który w 1976 przekształcił się w Kombi i istniał oficjalnie do 1992. Pod koniec lat 80. rozpoczął karierę solową jako Skawiński, a w 1991 roku razem z Waldemarem Tkaczykiem, Zbigniewem Kraszewskim (ex-TSA) i Piotrem Łukaszewskim powołał do życia grupę Skawalker. W 1994 po przyjęciu do zespołu wokalistki Agnieszki Chylińskiej zmieniono nazwę kapeli na O.N.A. (w międzyczasie z grupy odszedł Łukaszewski, a dołączył Wojciech Horny). Zespół ten oficjalnie zakończył działalność w 2003 z powodu rozbieżnych wizji artystycznych. Skawiński uczestniczył również w nagraniach płyt takich wykonawców jak Wanda Kwietniewska, Vader, Acid Drinkers, IRA, Golden Life, Liroy, Robert Janson i innych.


Pat Metheny, właściwie Patrick Bruce Metheny (ur. 12 sierpnia 1954 w Lee's Summit w stanie Missouri) – amerykański gitarzysta jazzowy. Już od najmłodszych lat interesował się muzyką, jego pierwszym instrumentem była trąbka. W wieku dwunastu lat zainteresował się gitarą. Był najmłodszym wykładowcą na Uniwersytecie w Miami oraz w Berklee College of Music w Bostonie, gdzie inny nauczyciel – wibrafonista Gary Burton – zaproponował mu współpracę. Metheny miał wtedy 19 lat. Współpraca trwała 3 lata. W tym czasie nawiązał współpracę z firmą fonograficzną ECM w Monachium, dla której nagrał swoje pierwsze płyty. Jest zdobywcą 20 nagród Grammy (w tym 10 z Pat Metheny Group).



Tony Iommi, właściwie Frank Anthony Iommi (ur. 19 lutego 1948 w Birmingham)) – brytyjski muzyk, gitarzysta, założyciel grupy muzycznej Black Sabbath. W skład oprócz Iommiego wchodzili John 'Ozzy' Osbourne (wokal), Terry 'Geezer' Butler (gitara basowa) i Bill Ward (perkusja). Do dziś dnia jest jej jedynym członkiem, który przetrwał wszystkie zmiany zachodzące w składzie zespołu. Jest autorem wszystkich najbardziej znanych riffów gitarowych, z jakich zasłynął zespół Black Sabbath, m.in. "Paranoid", "Iron Man", "War Pigs", "Children of the Grave" i "Sabbath Bloody Sabbath". W ramach zespołu współpracował z wieloma wokalistami rockowymi, m.in. takimi jak Ronnie James Dio, Ian Gillan, Glenn Hughes, Tony Martin czy Rob Halford. Ciekawostką jest to, że w 1969 roku odszedł z Black Sabbath na dwa tygodnie i przyłączył się do Jethro Tull, lecz potem wrócił, gdyż muzyka tamtego zespołu nie była stricte gitarowa. Zdążył jednak wziąć udział razem z Jethro Tull w projekcie grupy The Rolling Stones pod nazwą "Rock'n'Roll Circus" obok między innymi Johna Lennona i The Who. W 1985 roku postanowił nagrać solową płytę, która jednak ze względów kontraktowych pojawiła się na rynku pod szyldem Black Sabbath featuring Tony Iommi na początku 1986 roku, pod tytułem Seventh Star. W roku 2005 z wokalistą Glennem Hughesem nagrał album Fused. Iommi zanim jeszcze na dobre zaczął grać na gitarze, pracując przy maszynie do cięcia blachy, obciął sobie dwa opuszki palców prawej ręki. Od tamtej pory w czasie gry używa specjalnych nakładek na palce. W 2003 został sklasyfikowany na 86. miejscu listy 100 najlepszych gitarzystów wszech czasów magazynu Rolling Stone. Z kolei w 2004 roku muzyk został sklasyfikowany na 1. miejscu listy 100 najlepszych gitarzystów heavymetalowych wszech czasów magazynu Guitar World.





Jan Józef Borysewicz, znany również jako Jan Bo (ur. 17 kwietnia 1955 we Wrocławiu) – polski wokalista, gitarzysta i kompozytor rockowy, także autor tekstów piosenek; lider zespołu Lady Pank. Muzyczny samouk. Autor solowego projektu Jan Bo. Ojciec modelki Joanny Borysewicz. Zawodowo gra na gitarze od 1970 roku. W tym właśnie roku Borysewicza wypatrzył angielski bluesman Alexis Korner współpracujący m.in. z Muddym Watersem. Zamierzał on zabrać 15-letniego wówczas Borysewicza do Anglii, jednak nie zgodzili się na to rodzice chłopca. Oficjalnie zadebiutował w roku 1972 (jako 17-latek) w zespole Nurt, do którego trafił w zastępstwie Aleksandra Mrożka prosto na koncert bez prób. Jeszcze w tym samym roku, został gitarzystą zespołu Super Pakt gdzie grał m.in z Jackiem Krzaklewskim. Następnie przez osiem miesięcy występował z NRD-owskim duetem Katia&Roman, a potem przez dwa lata w zespole Ireneusza Dudka, Apokalipsa (w latach 1975-1977). Już podczas pobytu w NRD z duetem Katia&Roman padła pierwsza propozycja współpracy z Budką Suflera. W trakcie pracy z Budką Suflera, wspólnie z uznanym już wówczas autorem tekstów Andrzejem Mogielnickim, postanowił założyć własny zespół. Pierwsze nagranie nowej grupy (Mała Lady Punk), do którego Borysewicz podłożył również wokal, powstało w grudniu 1981 roku, podczas sesji nagraniowej płyty Układy Izabeli Trojanowskiej. Wiosną 1982 roku grał w zespole Tadeusza Nalepy razem z Wojciechem Bruślikiem i Andrzejem Dylewskim. Wkrótce, przy pomocy Mogielnickiego, znalazł pochodzącego z Olecka Janusza Panasewicza, który został wokalistą tworzącej się kapeli. Pozostałych muzyków Borysewicz sprowadził m.in. z Oddziału Zamkniętego i w tym składzie ostatecznie ukształtował się zespół nazwany nieco przewrotnie Lady Pank. W 1983 Borysewicz nagrał z nim pierwszą płytę, a większość wydanych na niej utworów zajmowała wysokie miejsca na listach przebojów. Poza nagraniami z Lady Pank Borysewicz wydał również cztery płyty solowe: Królową ciszy, Wojnę w mieście, Moją wolność i Miya. Poza tym grał z wieloma innymi wykonawcami m.in. z Grzegorzem Ciechowskim (występującym jako Obywatel G.C.) - płyta "Obywatel GC", zespołem The Fotoness, Urszulą, Ewą Bem. Ponadto jest twórcą projektu Nasz Wspólny Świat (z udziałem m.in. zespołów Lombard, TSA i Kombi) oraz producentem składanki Być Wolnym, w której nagrywaniu brali udział przedstawiciele różnych nurtów polskiego rocka (obok Lady Pank i Perfectu, także T.Love, Big Cyc i Acid Drinkers).


Jack White, właśc. John Anthony Gillis (ur. 9 lipca 1975 w Detroit), znany także jako Jack White III – amerykański muzyk, kompozytor, wokalista, autor tekstów i multiinstrumentalista, a także producent muzyczny oraz okazjonalnie aktor, najbardziej znany jako gitarzysta i wokalista zespołu The White Stripes. W latach 90. White był tymczasowym muzykiem w różnych undergroundowych grupach muzycznych w Detroit, pracując jednocześnie jako tapicer. White stworzył The White Stripes w 1997 roku wraz z Meg White, jego ówczesną żoną. Zespół wydał serię przyjętych z uznaniem albumów a trzeci z nich, White Blood Cells z 2001 roku, wyniósł grupę do statusu międzynarodowej gwiazdy. Jack uplasowany został na 17. miejscu listy stu gitarzystów wszech czasów magazynu Rolling Stone. Popularność i sukces artystyczny pozwoliły White’owi jako muzykowi solowemu na współpracę z innymi sławnymi muzykami jak Beck, The Rolling Stones, Jeff Beck, Alicia Keys, Bob Dylan czy Loretta Lynn, której album Van Lear Rose z 2004 roku wyprodukował. W 2005 roku White został współzałożycielem rockowej grupy The Raconteurs, natomiast w 2009 roku założył trzeci zespół, The Dead Weather



Andrzej Nowak (ur. 9 kwietnia 1959 w Opolu) – polski gitarzysta, kompozytor i producent muzyczny. Założyciel zespołu TSA. W latach 80. XX wieku grał z Tadeuszem Nalepą i Martyną Jakubowicz, współtworzył także sesję I Ching. Od 2002 roku ponownie gra w zespole TSA. Tego samego roku założył zespół Złe Psy. W 2008 roku wystąpił w filmie dokumentalnym pt. Teoria hałasu (odc. 5) z serii Historia polskiego rocka w reżyserii Leszka Gnoińskiego i Wojciecha Słoty. Pojawił się gościnnie na albumie Test és vér (2013) węgierskiej grupy Hungarica w utworze "Lengyel, Magyar / Polak, Węgier" poświęcony przyjaźni polsko-węgierskiej. Muzyk od końca lat 80. XX wieku hoduje psy rasy american pit bull terrier. Jest również kolekcjonerem motocykli i militariów.
Instrumentarium: Hagstrom Super Swede, Hagstrom Custom "Pinia", Laboga Mr. Hector Duo Master, Fender Stratocaster, Gibson Les Paul Standard 1970, Gibson Les Paul Custom 1968,.

Dick Dale (Richard Anthony Monsour, ur 4 maja 1937), amerykański gitarzysta pochodzenia libańskiego, znany jako The King of the Surf Guitar. Jest pionierem stylu grania na gitarze zwanego surfem. Współpracował z firmą Fender w celu stworzenia indywidualnie przystosowanych wzmacniaczy gitarowych. Pokonał wiele barier technologicznych umożliwiając rozwój i produkcję sprzętu, który był w stanie przetwarzać dźwięki o niespotykanej wcześniej głośności i zróżnicowaniu. Jest uznawany za jednego z prekursorów muzyki heavy metalowej, a jego szybkość grania określana była jako „na złamanie karku”. Inspirował miedzy innymi Jimi Hendrixa i Eddiego Van Halen. Był leworęczny i grał na leworęcznej gitzrze, ale struny miał ułozone jak na gitarze dla praworęcznych. Przywiązywał duża wagę do zdrowego stylu życia, nigdy nie używał narkotyków ani alkoholu, nie jadał również czerwonego mięsa. Przez wiele lat walczył z rakiem.




Jeff Pevar jest amerykańskim gitarzystą, który nagrywał i koncertował z setkami znanych artystów, takich jak Crosby, Stills and Nash, Donald Fagen's Rock & Soul, James Taylor, Marc Cohn, Ray Charles, Joe Cocker, Jimmy Webb, Rickie Lee Jones, Dr. John, Carly Simon, Kenny Loggins, Wilson Pickett, Jazz Is Dead, Meat Loaf, Phil Collins, Aztec Two-Step, Richie Havens, Odetta, Jonatha Brooke, Willy Deville, Joe Linus and Peter Gallway. Nagrał również (i produkował) płytę z Davidem Crosby i jego synem jako zespół CPR. Jego najnowszy projekt to dokonanie solowe. Został poproszony o nagranie muzyki do filmu dokumentalnego PBS o jaskiniach Oregonu. W październiku 201o roku pojechał do jaskiń zabierając ze sobą gitarę i przez 3 godziny zaimprowizował 12 utworów. Wersja akustyczna została wykorzystana w filmie, natomiast zarząd Parku Narodowego poprosił go o możliwość sprzedaży płyty z muzyką jako pamiątki z parku. Jeff dopracował płytę w studio, dodając różnorodne instrumenty, a później również głosy ludzkie, miedzy innymi wokalisty Yes Jona Andersona. Płyta otrzymała tytuł „From the core” i została wydana 12.12.12.



Na koniec fragment filmu, który polecam wszystkim fanom gitary. :)